فضا
این گروه God Is an Astronaut کم کم داره جاشو تو قلب من باز می کنه! امروز یه کار محشر دیگه ازین گروه شنیدم که حیفم اومد اینجا نذارمش.
God Is an Astronaut یا به اختصار GIAA یکی دیگه از اعجوبه های ایرلندی پُست راکه. یه سالی هست با کاراشون آشنا شدم. در واقع قبل از هر چیزی اسم عجیبشون به دلم نشست. به نظر من استمرار موسیقی تو کارای این گروه محشره و مهم تر از اون چیزی که من اسمشو میذارم «نا امید نکردن شنونده»!
شده تا حالا داشته باشین آهنگیو گوش بدین و خیلی عالی شروع شه، یا اون وسط مسطا به یه نقطه اوجی برسه، جوری که بگین آخ اگه بتونه تا آخرش قدرتشو حفظ کنه که … یهو تق! میخوره تو ذوقتون و کار میشه شبیه میلیون تا کاری که تا الان شنیدین، نُت های کاملا قبل پیش بینی.
اما GIAA خوب شروع می کنه، قوی جلو میره، حیرت انگیز به اوج میرسه، و باور نکردنی اوج رو تا آخرین لحظه ادامه میده. انگار که نقطه کمال موسیقی طبیعت انسانی باشه؛
اسم این تِرَک هست Suicide by Star، از آلبوم موفق All Is Violent, All Is Bright. گوش بدیم.
